[B][SIZE=3]Taki troche astowaty wilczek po okropnych przejsciach. Jego pan stwierdzil ze juz go niechce i probowal zabic go metalowym pretem. Jak byl przekonanyze pies nie zyje wrzucil go do smietnika. Psiak okropnie cierpial z popekana czaszka strasznie obolaly i zakrwawiony.:-([/SIZE][/B] [B][S Co mam zrobić, żeby przez całą noc nie spać? Chodzi mi bardziej o to, co mam zrobić wieczorem, aby nie przespać całej nocy. Odpada kawa, tylko mnie zamula. Najlepsza odpowiedź dostanie naj za 24h! Zobacz 6 odpowiedzi na pytanie: Co mam zrobić, żeby przez całą noc nie spać? Co powiedziec mamie zeby mnie puscila na noc do kolezanki? 2011-09-29 14:24:37; Co zrobic zeby nie spac cala noc? 2010-05-12 21:06:49; co zrobic zeby mama cie niebila? 2010-04-11 14:43:36; co zrobic zeby nie spać całą noc? 2010-10-17 20:31:43; Co zrobic zeby mama odala mi telefon 2014-01-17 22:56:48 Musimy zatem uznać, że za pomocą głosu nasz pupil sygnalizuje nam o potrzebach czy problemach, dlatego kluczowe jest aby obserwować w jakich sytuacjach pies szczeka. Bardzo często zdarza się to w przypadku usłyszenia innych psów w okolicy. Co więcej, psy często szczekają także jako odpowiedź na inne szczekanie bądź hałas. Mój synek ma 3 miesiące i od samego początku budził się na mleczko tylko raz. zasypiał o 20 i wstawał o 2 w nocy później o 6. Teraz śpi po 12 godzin, rozmawiałam o tym z lekarzem i powiedział mi że każde dziecko reaguje inaczej. Są roczne dzieci co budzą się w nocy co godzinę a są też takie które śpią bardzo długo. jodoh kencan tante cari gebetan jakarta 2019. To nic dziwnego, że szczeniak gryzie, jednak wielu właścicieli ma z tym duże problemy. Młode psiaki uwielbiają podgryzać wszystko i wszystkich, a ostre ząbki idealnie się do tego nadają. Niestety w Internecie można znaleźć sprzeczne informacje, które traktują temat bardzo 5 kroków do wychowania szczeniaka, który nie 1: Ustal dlaczego szczeniak gryzieTo bardzo ważny punkt, o którym wiele osób zapomina. Nie można po prostu szczeniaka karać, ponieważ może to przynieść negatywne skutki w jego zachowaniu. Zacznijmy od początku, psiak ugryzł właściciela – co teraz? Obserwuj szczeniaka i zastanów się nad przyczynami jego zachowania. Czy pupil gryzie z nudów? A może ze strachu? To bardzo ważne, ponieważ postępowanie będzie inne w zależności od powodu gryzienia. Jeżeli chodzi o niszczenie mebli i innych przedmiotów to sprawa wygląda tak, że może to być spowodowane jednym z poniższych:nudy i chęć zabawypróba zwrócenia na siebie uwagiwyrastanie zębów mlecznych/stałychfrustracjaKrok 2: Szczeniak gryzie ze strachu – przyzwyczajamy psiakaWszystko jest zależne od temperamentu i charakteru szczeniaka, ale często gryzienie ze strachu występuję w pierwszych dniach w nowym domu oraz podczas poznawania nowych rzeczy. Obce otoczenie, straszni ludzie, a do tego masa chaotycznych dotyków i piskliwych słów. Psiak nie czuje się pewnie w takim otoczeniu i często może się bronić przed dotykiem. Jeżeli szczeniak gryzie podczas prób kontaktu, odsuwa się, unika to oznaka, że się po prostu zauważyć, że szczeniak nie rozumie naszego postępowania, więc nie ma różnicy czy próbujemy założyć mu obrożę, uczesać czy po prostu pogłaskać. To wszystko jest niemile widziany jest bardzo proste – daj psu spokój przez pierwsze dni. Strachliwego szczeniaka trzeba przyzwyczajać powoli i stopniowo. Niech sam zbada nowe otoczenie i oswoi z warunkami. Dotykania również przyzwyczajajmy, nie bierzmy za pewnik, że taka słodka kuleczka na pewno uwielbia się przytulać. Do oswajania z rękoma warto użyć psu kawałek jedną ręką, a drugą powoli głaskamy po boku (dotyk po głowie czy nasadzie ogona nie jest mile widziany). Starajmy się, aby nasze ruchy były powolne i delikatne. Z czasem pupil powiąże dotyk z przyjemnością, jaką na pewno jest smaczna nagroda. Jeżeli psiak gryzie, ponieważ boi się nieznanego – tajemniczych przedmiotów, strasznych worków, szeleszczących papierów itd. to trzeba przeprowadzić odpowiedni proces socjalizacji daj się oszukać – ten maluch zagryzie ci wszystko!Krok 3: Szczeniak gryzie z nudów i chęci zabawy – eliminujemy zachowanieMałe szczenięta bardzo chętnie się bawią. W hodowli miały dostęp do swoich braci i sióstr, które mogły dowolnie przewracać i podgryzać. W nowym domu ochota na zabawy wcale nie maleje ale nie ma już dawnych partnerów. Z tego względu często małe psiaki podgryzają, aby zachęcić przewodnika do zabawy. Teraz mamy dwie ścieżki rozwoju naszego psiaka – albo oduczamy całkowicie psa gryzienia albo uczymy tzw. miękkiego tylko, że druga metoda polega na tym, że uczymy szczeniaka gryzienia, ale wyłącznie delikatnego. Ma to na celu naukę mądrej zabawy przy jednoczesnym zachowaniu predyspozycji psa do używania pyska (przydaje się w wielu sportach oraz tresurze pod kątem obronnym).Obie metody mają swoich zwolenników i przeciwników. My skupiamy się na psie domowym, rodzinnym, więc opiszę metodę eliminacji zachowania, ponieważ jest nie było łatwo – nie ma jednego sposobu na rozwiązanie problemu. Wszystko zależy od nas oraz samego stosować wszystko i sprawdzić, które rozwiązanie jest najlepsze w konkretnej sytuacji. Nasza sunia to po prostu szał gryzienia, więc stosowaliśmy wszystko, a nadal mamy drobne problemy w tym zakresie ;)PiszczenieSzczeniaki się gryzą i jest to fakt. Jednak w małej, psiej społeczności również są pewne zasady. Jeżeli maluch przegina i ugryzie zbyt mocno to czeka go symfonia piszczenia ze strony pogryzionego. Zgodnie z teorią wystarczy więc jedynie piszczeć jak szczeniaczek, aby nasze psisko zaprzestało takich zabaw. Prościej napisać niż wykonać. Polecam obejrzenie kilku filmików w sieci, aby zobaczyć o jaki pisk chodzi. Faceci mogą mieć z tym spore problemy ;)Pokrótce napiszę schemat działania: szczeniak gryzie, właściciel piszczy, psiak przestaje gryźć (bo co to za piski?!), właściciel chwali psiaka. Powtarzać do skutku ;)U nas metoda kompletnie nietrafiona. Legion strasznie się nakręcała na takie piszczenie i gryzła jeszcze mocniej i zacieklej. Zauważyłem nawet, że w pewien sposób zachęcało ją to do procederu, który zaczął się powtarzać coraz częściej. Trzeba więc ta polega na tym, że odwracamy uwagę szczeniaka z gryzienia przewodnika na coś akceptowalnego. W momencie ugryzienia podsuwamy psu pod pysk gryzak lub szarpak, a w momencie przekierowania zainteresowania mocno chwalimy. Chodzi o to, aby pokazać psu, że są inne, alternatywne sposoby. Nie wolno gryźć rąk, ale szarpak już wolno. Jasna informacja dla psa, co może uwielbiamy szarpaki polarowe, więc polecamy PsiarpakiIgnorowanieKolejna ciekawa metoda, która polega na olewaniu psiaka. Szczeniaki kochają zainteresowanie i obecność swojego przewodnika, więc teoretycznie ignorowanie powinno utemperować zapędy gryzące. Tu już wszystko zależy od psa. Nasza Legion była od początku bardzo niezależna. Jest również zaborcza i metody wygląda następująco:szczeniak gryzie -> właściciel odsuwa rękę i odwraca się od psa -> psiak smutny (bo co to za fochy?) -> po chwili właściciel wraca do psiaka i ponawia zabawę – jeżeli nie ma gryzienia to chwalimy i bawimy się dalej. Powtarzamy do to działa przy psach, które są dość niesamodzielne i muszą być w stałym kontakcie z przewodnikiem. U nas było tak, że Legion chwilę się smuciła (sekundę może, bestia jedna) i zaczynała szukać sobie innej rozrywki. Robiła to jeszcze tak perfidnie, że olewała wszelkie zabawki i celowała np.: w fotel. W tym momencie trzeba było interweniować, więc pies wygrywał w metoda, ostateczne rozwiązanie. Jest to w sumie ignorowanie, ale o mocy o wiele większej, ponieważ zabieramy psu wszystko. Schemat jest następujący:szczeniak gryzie -> właściciel spokojnie bierze psa za obroże (lub przypina smycz) i wyprowadza do oddzielnego pomieszczenia -> po 2-3 minutach (lub jak pies się uspokoi) wypuszczamy i można przegiąć z izolowaniem. Nie chodzi tu o zapewnienie sobie spokoju na pół godziny, ale o krótką lekcję dla psa. Za pierwszym razem szczeniak zapewne będzie się mocno buntował, drapał drzwi, szczekał, piszczał. W takiej sytuacji czekamy aż się uspokoi i dopiero wtedy wypuszczamy (aby nie nauczyć schematu: piszczysz to cię wypuszczam). Warto odpowiednio przygotować ”izolatkę”, aby nie było tam nic niebezpiecznego dla psa, ani zbyt wartościowego (pies może niszczyć).U nas ta metoda działała. Legion nie gryzie już tak mocno i długo, ale nadal lekko podgryza. Często zapiera się i nie chce iść, ale dobrze wie, że za ugryzienie czeka ją kara. Czasami robi tak, że gryzie i szybko ucieka – nawet ją to bawi bo cieszy się jak głupia ;)W tych metodach tylko konsekwencja może nas uratować. Trzeba każde wystąpienie problemu szybko gasić i zastosować wybraną metodę. Nie można czasami pozwalać na gryzienie, a czasami karać – to wyższa szkoła oczka, które tylko wypatrują, co można jeszcze zjeśćKrok 4: szczeniak gryzie z powodu zębówCzęsta przypadłość i równie często ignorowana. Psiakowi wyrastają najpierw zęby mleczne, co powoduje mocne swędzenie. Szczeniak będzie szukał możliwości zniwelowania dyskomfortu, często gryząc po ręce lub atakując inne przedmioty. Rozwiązanie jest proste – kup psu gryzaki i naucz ich używać. Specjalne urządzenia do masowania dziąseł i gryzienia to skuteczny sposób na załagodzenie kości z wypustkami, krowie ucho i tym podobne. Trzeba jednak szczeniaka nauczyć, że trzeba tego używać. Jeżeli psiak ugryzie to odsuwamy rękę i podsuwamy gryzak. Jeżeli psiak się zainteresuje i zacznie gryźć przedmiot to mocno chwalimy pupila. Powinien szybko załapać, że gryzaki wolno podgryzać, a przewodnika rozwiązaniem jest również podawanie psu kostek lodu (lub np: kostek ze zmrożonego bulionu) – chłodny element ukoi ból, a samą kostkę można łatwo 5: szczeniak gryzie wszystkoGryzienie mebli i przedmiotów codziennego użytku zasługuje na specjalny, własny punkt. Trzeba pamiętać, że szczeniak nie chce nam zniszczyć nic celowo. Cały świat jest jego placem zabaw, a wrodzona ciekawość nakazuje wszystkiego spróbować. Możemy dać psu tonę zabawek, ale on i tak posmakuje wszystkiego w domu. Legion gryzła fotele, meble, kapcie, buty, smycz, własne posłanie, miski, opakowania po jedzeniu, wykładzinę, fotele, materac od łóżka, a nawet całe ściany (wygryzała farbę , taka rada: często oznacza to brak wapnia w diecie psa, ale tylko, jeżeli robi to regularnie i często).Jedyną naszą możliwością jest nauczenie psa, że takie zachowanie nie jest akceptowalne. Jednak nie można po prostu na szczeniaka krzyczeć – trzeba pokazać prawidłowe zachowania. W momencie gryzienia przedmiotu odwracajmy uwagę psiaka, a następnie podajemy zabawkę. Jeżeli szczeniak się zainteresuje to mocno chwalimy. Powtarzanie tego wielokrotnie pokaże pupilowi, że zabawki są dobre do gryzienia, a zwykłe przedmioty nie. Po pewnym czasie wyposażenie domu spowszednieje i nie będzie stanowić dla psa wygląda sprawa podczas niszczenia podczas nieobecności domowników. Jest to bardzo irytujące dla wielu właścicieli. W celu eliminacji zachowania trzeba interweniować przy każdej próbie gryzienia, kiedy jesteśmy w domu. Da to szczeniakowi podstawową informację, że pewne zachowanie nie jest akceptowalne. Podczas nieobecności zapewnijmy psu zostawić kilka specjalnych zabawek – dobrym rozwiązaniem jest również specjalne urządzenie z pustym wnętrzem, do którego można nałożyć jedzenia. Popularnie nazywa się to kongiem lub kulą smakulą. Psiak musi się nagimnastykować, aby zjeść całą zawartość, więc jest to ciekawsze i bardziej stymulujące niż standardowe jedzenie z miski. Warto również zostawić w mieszkaniu włączony telewizor lub radio, aby martwa cisza nie doskwierała jest jeszcze jedna rzecz – piszę to wszystko zakładając, że psem się jednak interesujemy i zajmujemy prawidłowo. Jeżeli nie ma Cię cały dzień w domu, psiak nie ma wystarczającej ilości spacerów i aktywności, to nie ma się co dziwić, że podczas Twojej nieobecności zjada mieszkanie. W takiej sytuacji najpierw popraw swoje stosunki ze szczeniakiem. Wyprowadzaj często, baw się i trenuj swojego przyjaciela. Dzięki temu psiak będzie zmęczony i nie będzie miał ochoty na powodzenia w wychowywaniu szczeniaka – na pewno się przyda ;) Moje ręce wyglądają już normalnie i większość blizn już znika, ale pamiętam pierwsze tygodnie, gdzie wyglądałem jakbym miał poważne problemy ;) W domu, na komendę i w ogrodzie – wybierz metodę, która najlepiej się u ciebie sprawdzi i naucz swojego szczeniaka czystości. Metoda nr 1 – w domu Nie każdy pies musi za potrzebą wychodzić na spacer. Czworonogi małych ras mogą się załatwiać do kuwety lub w ustalonym, wyłożonym gazetami miejscu (nie zwalnia to jednak właściciela z chodzenia z psem na spacery!). Rozwiązanie to powinno zainteresować osoby starsze lub niepełnosprawne. Nauka załatwiania się w domu sprawdzi się również w wypadku psów starych, mających problem z chodzeniem lub kontrolowaniem czynności fizjologicznych. Warunki szkolenia Aby nauka nie trwała dłużej niż tydzień, musi zostać spełnionych kilka warunków. Konieczne jest przyzwyczajenie psa do regularnych posiłków. Podczas szkolenia powinien być karmiony tą samą suchą karmą i nie otrzymywać nic, co mogłoby rozregulować jego układ trawienny. Nie należy zostawiać psu miski z jedzeniem na dłużej niż 15-20 minut. Ostatni posiłek podajemy niezbyt późno i tuż przed położeniem się wyprowadzamy psa. Drugim warunkiem, niezbędnym do osiągnięcia sukcesu w nauce czystości, jest stworzenie psu w domu czegoś, co będzie jego norą. Powinna to być niewielka ograniczona przestrzeń – na przykład kojec lub klatka. Zwierzaka trzeba wcześniej przyzwyczaić do przebywania przez pewien czas w zamknięciu, jednak nie może to być izolacja – kojec lub klatkę ustawiamy w kuchni lub salonie – tam, gdzie toczy się życie rodzinne. Rozmiary nory powinny umożliwiać psu wygodne leżenie w środku, lecz jednocześnie nie pozostawiać miejsca na załatwienie się poza legowiskiem. Dlatego cała klatka musi być miękko wyściełana i nie należy nawet jej części wykładać gazetami, by nie prowokować psa do załatwiania się w niej. Powinien spędzać tam pewien czas w ciągu dnia (patrz rozkład dnia), a także całą noc. Dzięki zamknięciu w „norze” zapobiegamy temu, że szczeniak będzie biegał po całym domu i brudził, gdzie mu przyjdzie ochota. Po zakończeniu nauki możemy klatkę zlikwidować. Przygotuj miejsce Gdy pies jest już przyzwyczajony do klatki, zacznij naukę załatwiania się w domu. Przygotuj odpowiednie miejsce, w którym pies będzie się załatwiał – na przykład w wyłożonym kafelkami narożniku łazienki lub przedpokoju. Przyklej do podłogi rozcięty foliowy worek na śmieci i ułóż na nim 6-8 warstw gazet (możesz także użyć specjalnych absorpcyjnych podkładów dla szczeniąt lub niemowląt) lub postaw kuwetę wypełnioną kocim żwirkiem albo podartymi gazetami. Nastaw budzik na jak najwcześniejszą godzinę i natychmiast po obudzeniu się wyjmij psa z klatki i zanieś go do jego toalety. Poczekaj, aż się załatwi, po czym pochwal go. Następnie przestrzegaj ustalonego rozkładu dnia. Rozkład dnia dla 4-miesięcznego szczeniaka – pobudka i wyniesienie do toalety – swobodne bieganie po kuchni – karmienie i pojenie – wyniesienie do toalety – swobodne bieganie po kuchni – odpoczynek w zamkniętej klatce lub kojcu – karmienie i pojenie – wyniesienie do toalety – swobodne bieganie po kuchni – odpoczynek w zam­kniętej klatce lub kojcu – karmienie i pojenie – wyniesienie do toalety – swobodne bieganie po kuchni – odpoczynek w zamkniętej klatce lub kojcu – karmienie i pojenie – wyniesienie do toalety – swobodne bieganie po kuchni – odpoczynek w zamkniętej klatce lub kojcu – wyniesienie do toalety, zamknięcie na noc w klatce lub kojcu Z czasem, gdy będziesz pewniejszy, że pies nie załatwi się poza toaletą, możesz przedłużać okresy swobodnego biegania, udostępniając mu kolejne pomieszczenia. Naucz psa także, że nie zawsze zanosisz go do toalety na rękach – w odpowiednich momentach wołaj go zachęcająco, by poszedł za tobą i sam odnalazł właściwe miejsce. Po każdym udanym ćwiczeniu posprzątaj toaletę, lecz wymień tylko wierzchnie, najbardziej zabrudzone warstwy, pozostawiając niewielką ilość zanieczyszczonego podłoża. Dzięki temu zapach będzie przypominać psu, do czego ten teren służy. Nie dopuszczaj jednak do tego, by pies musiał się załatwiać w brudnym miejscu, gdyż jest to sprzeczne z jego naturą i utrudni naukę. Shirlee Kalstone „How to Housebreak Your Dog in 7 Days”, Bantam 2004 Metoda nr 2 – na komendę Pomysł uczenia psa załatwiania się na komendę może się wydać dziwny. A przecież uczy się tego np. psy przewodników niewidomych – przed pracą muszą się załatwić, aby później nie rozpraszała ich własna fizjologia. Jest to jednak umiejętność przydatna również zwykłym właścicielom – np. gdy pada deszcz, spieszysz się lub czekasz na ocenę na wystawie. Podczas zawodów sportowych załatwienie przez psa potrzeby na ringu jest karane odebraniem punktów – lepiej więc, by pozbył się balastu przed startem. Według Marjorie Smith nauka załatwiania się na komendę trwa 7-10 dni i odbywa się podczas normalnych spacerów. Pies musi mieć ukończone siedem tygodni. W trakcie nauki trzeba go wyprowadzać zawsze w to samo, wybrane przez niego miejsce, w którym czuje się komfortowo. Ważne, by przed każdym spacerem upłynęły co najmniej dwie godziny od ostatniego wypróżnienia się psa. Wybierz komendę do nauki szczeniaka czystości Zacznij od wybrania komendy. Powinna być krótka, maksymalnie trzysylabowa, ponieważ – aby nauka się powiodła – musisz ją wydać od 50 do 70 razy w odpowiednim momencie. Wybranego słowa – np. „pi-pi” – twój uczeń nie powinien słyszeć w żadnych innych okolicznościach. Nie wolno go też łączyć z jego imieniem. Przez 7-10 dni jak najczęściej, a co najmniej raz dziennie, przeprowadzaj następujący trening. Wyprowadź psa w wybrane wcześniej miejsce. Czekaj, aż przybierze odpowiednią pozycję, i zacznij powtarzać wybraną komendę. Przez pierwsze dni wymawiaj ją cichym głosem, by psa nie rozpraszać. Rób to do skutku. Wówczas pochwal czworonoga słowami „dobry pies”. Po 7-10 dniach wyjdź z psem na dwór w to samo miejsce co zwykle. Daj mu kilka chwil, by zaczął węszyć, ale tym razem wypowiedz komendę – raz lub dwa razy – już gdy zacznie się kręcić. Kiedy się załatwi, pochwal go. Test ostateczny Jeśli się udało, ćwicz w ten sposób dwa dni, a potem zrób ostateczny test. Wyprowadź psa tam gdzie zawsze i nie czekając na oznaki chęci załatwienia się, wymów komendę. Pies powinien przystąpić do „akcji” w ciągu 30 sekund. Jeśli minie minuta i nic się nie stanie, oznacza to, że popełniłeś jakiś błąd w szkoleniu i musisz je powtórzyć. dr Marjorie Smith „Eliminate on Command”, Seaworthy Publications Inc. 2003 Metoda nr 3 – w ogrodzie Jeśli postanowiłeś udostępnić psu ogród, naucz go załatwiać się zawsze w tym samym miejscu. Dzięki temu unikniesz niespodzianek oraz ochronisz swój trawnik i rośliny ozdobne. Pierwsza metoda polega na wynoszeniu szczeniaka w miejsce, które będzie stanowić jego toaletę. Jeśli szczenię będzie stale załatwiało się w konkretnym miejscu, jako dorosły pies też będzie tam chodzić. Centrum tarczy Druga metoda, odpowiednia dla dorosłych psów, to stosowanie różnego natężenia nagród. Wyobraź sobie, że psia toaleta jest centrum tarczy, wokół którego koncentrycznie roztaczają się koła – strefy odpowiadające różnym nagrodom. Jeśli pies załatwi się gdziekolwiek w ogrodzie, powiedz mu najwyżej „dobry pies”. Natomiast za zrobienie tego w toalecie powinien otrzymać wiele pochwał i ulubione smakołyki – możesz je trzymać w puszce przytwierdzonej do płotu. Dla dorosłego samca należy wbić w wybranym miejscu słupek, który będzie mógł obsikiwać. Palik trzeba obsypać piaskiem lub żwirkiem, który co jakiś czas będziemy przepłukiwać wodą. Ian Dunbar „Housetraining”, James & Kenneth 1986 Autor: Magda UrbanPodziel się tym artykułem: to portalu tworzony przez specjalistów, ekspertów ale przede wszystkim przez miłośników zwierząt. Informacje: odsłony 120467, czas trwania 2m 55s, ocena 860. Oglądaj "I nie opuszczę Cię aż do ślubu" w TVN Style oraz w Subskrybuj kanał TVN Style: htt ... Co zrobić żeby fryzura ślubna trzymała się całą noc? [I nie opuszczę Cię aż do ślubu] - Pani Iza : super śliczna spódnica! - ..... - Fajen ten fryzjer 😏😂 - Postek!!!!!!❤❤❤❤❤❤ - Możliwe że pan fryzjer jest świetny w upięciach włosów ale jeśli chodzi o jego warsztat męskich strzyżeń to zrobił to kiepsko. Schody na bokach, włosy nie docieniowane przy lewym uchu, zaś prawy bok cały jest nie równy i bardzo źle ostrzyżony. Bardzo, bardzo przeciętne strzyżenie. Panie Piotrze nie ma Pan pojęcia o męskich strzyżeniach. - Modno 😂 - Ten fryzjer przypomina mi Kena - I love You! - ja na swoim ślubie miałam wypełniacz ponieważ miałam dość nisko koka i chciałam by był objętościowo dużynajpierw fryzjerka mi zakrecila włosy a potem podpinala aż zakryła cały wypełniacz. Z przodu miałam kosmyki wypuszczone trzymała się ale musiałam czasem poprawić parę wsuwek i już po oczepinach wypadły mi 2 różyczki z czterech które miałam z tylu wpiete - Postek najlepszy💖 - - Fryzjer ma super humor 😊😊 Iza jestes super 😉😉 A wgl Pozdrawiam i czekam na kolejny filmik 😍😘😚😙 Kiedy podejmujemy decyzję o opiece nad psem i przynosimy go pierwszy raz do domu, mamy w głowie mnóstwo pytań i wątpliwości. Posiłki, spacery, zabawy, szczepienia – to sprawy, o których myśli każdy właściciel czworonoga. Niemniej ważne jest utrzymanie higieny psiaka, w tym kąpiel. Kiedy można kąpać szczeniaka i czy jest to konieczne? 1. Jak dbać o higienę szczeniąt? 2. Kiedy szczeniak potrzebuje naszej interwencji? 3. A co z kąpielą szczeniaka? 4. Kiedy można kąpać szczeniaka? 5. Pierwsza kąpiel szczeniaka – przygotowania 6. O czym pamiętać w trakcie kąpieli? 7. Czy można kąpać szczeniaka z problemami skórnymi? Jak dbać o higienę szczeniąt? Przez pierwsze tygodnie życia malucha, to matka dba o jego czystość. W pewnym momencie zwierzak przestaje być od niej zależny i jest to czas, kiedy może udać się do nowego domu. Od tej pory to opiekunowie powinni zapewnić mu odpowiednie pożywienie, przestrzeń do zabawy i snu, a także właściwą pielęgnację. Różne rasy psów mają różne potrzeby – czasem konieczne jest zadbanie o uszy, czasem o oczy, niezbędne może też okazać się czesanie lub trymowanie, natomiast większość psów wymaga regularnej korekty pazurów. Zabiegów pielęgnacyjnych jest sporo, choć większość z nich wykonujemy dopiero u trochę starszych szczeniąt. Ważne jednak, by uczyć zwierzę, że czasem konieczne jest przytrzymanie, dotknięcie lub przemycie różnych części ciała. Z tego też powodu od początku warto np. czesać psiaka, przemywać mu powieki lub nos, zajrzeć do uszu, pyska albo przytrzymać łapkę. Szczeniak nauczony, że takie czynności są czymś normalnym i niegroźnym, powinien w przyszłości być bardziej skory do współpracy przy zabiegach pielęgnacyjnych. Kiedy szczeniak potrzebuje naszej interwencji? Młode psiaki są jeszcze nieporadne, nie zawsze są w stanie np. czysto zjeść posiłek. Również w zabawie często zdarza im się ubrudzić. Z kolei szczenięta, które mogą już wychodzić na podwórko, zaczynają poznawać wszystkie uroki trawników, łąk i lasów – po powrocie z takich spacerów zwykle wyglądają zupełnie inaczej niż przed wyjściem. W takich właśnie momentach konieczna jest nasza pomoc – przemycie pyszczka, łap, brzuszka lub okolicy odbytu po wypróżnieniu to konieczność. W wielu przypadkach zwierzak nie ma możliwości uporania się samemu z problemem. Jeżeli nie przyjdziemy mu z pomocą, zasychające na sierści pyszczka jedzenie lub kał w okolicy odbytu, będzie sprawiał mu ból i dyskomfort. Dodatkowo u wielu ras psów pojawia się problem nadmiernego wypływu z worków spojówkowych. Taką wydzielinę należy regularnie przemywać i usuwać. Jeżeli tego nie zrobimy, zacznie ona zasychać i tworzyć bolesne odparzenia. Z kolei u psów krótkoczaszkowych, konieczne jest regularne i staranne oczyszczanie fałdek na pyszczku, a często też tych na szyi i przy ogonie, by nie dopuścić do rozwoju stanu zapalnego. A co z kąpielą szczeniaka? Kiedy przygarniamy psiaka do swojego domu, z reguły ma on 7 – 9 tygodni. Zmiana miejsca zamieszkania, opiekunów, nierzadko obecność innych zwierząt w domu, inaczej podawane jedzenie i mnóstwo nowych zapachów – to wszystko olbrzymi stres dla takiego malucha. Problemem jest też spora podatność na choroby. Jeżeli szczeniak pił mleko mamy, to odporność, jaką mu przekazała, stopniowo już zanika, natomiast szczepienia ochronne nie są jeszcze zakończone. Stąd też istnieje dużo większe niż u starszych psiaków ryzyko rozwoju infekcji. Z tych właśnie powodów powinniśmy wstrzymać się z pierwszą kąpielą szczeniaka do czasu, aż będzie trochę starszy i bardziej odporny. Zupełnie inna jest sytuacja u nieco starszych zwierząt. Kiedy psiak zadomowił się już u nas i czuje się pewnie w swoim nowym domu, kiedy szczepienia ochronne i odrobaczenia są zakończone, wtedy właśnie jest odpowiedni moment na przeprowadzenie kąpieli. Pytanie tylko, czy jest ona konieczna? Kiedy można kąpać szczeniaka? Zadbany maluch z dobrej hodowli z reguły nie wymaga kąpieli w tak młodym wieku. Samo podmywanie i czesanie w zupełności wystarcza. Inaczej ma się sprawa ze zwierzętami zaniedbanymi, które mają skołtunioną sierść lub problemy skórne. Tu zdecydowanie kąpiel jest wskazana, jednak jeżeli skłaniają nas do niej choroby skóry – lepiej najpierw odwiedzić lekarza weterynarii. Pamiętajmy też, by unikać częstych kąpieli nie tylko w przypadku szczeniąt, ale również psów dorosłych. Skóra psiaków wytwarza filtr ochronny, który jest konieczny dla właściwego jej nawilżenia. Jest to też bariera ochronna przed drobnoustrojami, które znajdują się w środowisku naturalnym. Stosując środki myjące, usuwamy film skórny i tym samym zmuszamy skórę do bardziej wytężonej pracy. Pierwsza kąpiel szczeniaka – przygotowania Pierwsza kąpiel szczeniaka to nie lada wyzwanie. Pies może okazać się z niej bardzo zadowolony, ale może też wystraszyć się, a nawet chcieć uciekać. Z tego też powodu, wszystko powinniśmy mieć wcześniej przygotowane, by sama kąpiel była przeprowadzona sprawnie. Kiedy wybieramy szampon dla pupila, zwróćmy uwagę, by był on delikatny, najlepiej hipoalergiczny, dostosowany do delikatnej skóry szczeniąt. Na pewno nie jest to czas na szampony ze składnikami np. wybielającymi sierść lub pozostawiającymi na niej intensywny zapach. Nie stosujmy też odżywek ułatwiających rozczesywanie – na to wszystko przyjdzie jeszcze czas. Miejsce, gdzie przeprowadzana jest kąpiel szczeniaka, musi być ciepłe. Unikajmy też przeciągów, zarówno w trakcie, jak i po kąpieli. O czym pamiętać w trakcie kąpieli? Przede wszystkim nie róbmy niczego na siłę. Początki bywają trudne i warto najpierw zapoznać zwierzę z wodą. Można do tego wykorzystać zabawę lub niewielką ilość przysmaków. Pamiętajmy też, że sierść psiaków schnie bardzo długo. Kiedy kąpać szczeniaka? Najlepiej po wieczornym spacerze. W ten sposób unikniemy niepotrzebnych przeziębień. Podczas kąpieli koniecznie zadbajmy, by woda nie dostała się do uszu zwierzęcia, a piana szamponu nie miała kontaktu z oczami czy z nosem. Uszy można dodatkowo zabezpieczyć, wkładając delikatnie do nich np. gazik wielkością dostosowany do uszu naszego czworonoga. Oczywiście gazik powinien być ułożony powierzchownie w kanale słuchowym i musi być na tyle duży, by bez problemów można go było usunąć. Czy można kąpać szczeniaka z problemami skórnymi? Jeśli szczenię ma wysypkę, jego skóra jest zaczerwieniona lub ma widoczne zmiany, psiak się drapie i gryzie, to znak, że należy udać się z nim na konsultację do lekarza weterynarii. W takich sytuacjach nigdy na własną rękę nie wybierajmy szamponu i nie przeprowadzajmy kąpieli „na wszelki wypadek”. Takie postępowanie może pogorszyć objawy, a dodatkowo zaciera ślady i utrudnia lekarzowi diagnostykę. Przyczyn zmian skórnych jest naprawdę wiele. Stany zapalne, pasożyty, grzybice i alergie to tylko część z możliwych do wykrycia problemów. W przypadku każdej zmiany zalecenia pielęgnacyjne mogą być zupełnie inne. Kąpiel bywa konieczna, ale może też zaszkodzić szczeniakowi. Lekarz po diagnozie da nam odpowiednie zalecenia, a w razie konieczności wykonywania kąpieli, wskaże szampon lub płukankę o najlepszych właściwościach Szczenięta, szczególnie te najmłodsze, są bardzo delikatne. Mimo to, od momentu, kiedy nie są już pod opieką matki, niektóre zabiegi pielęgnacyjne muszą być przez nas regularnie wykonywane. Kiedy można wykąpać szczeniaka? Poza nielicznymi wyjątkami, należy wstrzymać się do czasu, aż zwierzę trochę podrośnie. Kiedy to nastąpi należy wykonywać ją bardzo delikatnie i przy użyciu łagodnych środków myjących. Z kolei w przypadku wystąpienia zmian skórnych, zawsze należy udać się do lekarza. Należy mieć pewność, że preparaty, które używamy są bezpieczne dla naszego pupila. Socjalizacja – słowo, które usłyszysz milion razy, jeszcze zanim w Twoim domu pojawi się szczeniak. Szalenie ważna sprawa, ponieważ w dużym stopniu wpływa na dalszy rozwój psa. Na temat socjalizacji szczeniąt można usłyszeć lub przeczytać wiele porad, a mimo to łatwo zagubić się w tym gąszczu informacji. Poniżej przedstawiamy 6 najczęstszych błędów w socjalizacji szczeniąt oraz podpowiadamy jak można ich uniknąć. CZYM JEST SOCJALIZACJA? Pierwsze kilkanaście tygodni życia psa to tak zwane okno socjalizacyjne. W tym czasie szczenięta przejawiają ogromną ciekawość i chętnie poznają wszelkie nowe bodźce. Warto wykorzystać ten czas na zbudowanie przyjemnych doświadczeń w kontaktach ze środowiskiem. Ważne jest zadbanie o możliwość odpowiedniego kontaktu z innymi psami i ludźmi (właściwa socjalizacja) oraz zapoznanie szczeniaka z różnymi dźwiękami, miejscami i sytuacjami, z którymi będzie miał do czynienia w kolejnych etapach rozwoju (habituacja). Wszystko, z czym w okresie socjalizacji zapozna się szczeniak i co spowoduje pozytywne lub neutralne skojarzenia będzie dla niego później naturalnym elementem otoczenia. Po ukończeniu mniej więcej czwartego miesiąca życia ciekawość szczeniaka nie jest już tak silna i pojawia się więcej zachowań związanych z unikaniem. Wrażliwość na socjalizację kończy się bezpowrotnie, a zaniedbania w tej kwestii są często niemożliwe do nadrobienia. Tutaj znajdziesz najbliższe terminy kursów PSIEGO PRZEDSZKOLA w naszej szkole – WARSZAWA, URSYNÓW. Zapoznawanie szczeniaka z nowymi przedmiotami (tu ruchoma platforma) buduje pewność siebie malucha. 1. ZA DUŻO, ZA SZYBKO Odpowiednia socjalizacja to nic innego, jak balansowanie na cienkiej granicy między zaniepokojeniem i obawą, a zaciekawieniem i przyjemnością. Jeśli chcemy sprawić, żeby w przyszłości pies nie bał się innych ludzi, psów, odgłosów ulicy czy fajerwerków, nie wystarczy sam kontakt z takimi bodźcami. Należy zadbać o to, aby takie sytuacje były dla psa wyłącznie pozytywnym doświadczeniem. I nie mam tu na myśli wpychania psu pasztetu do pyska w każdej nowej sytuacji. Jedzenie jest świetnym narzędziem, które pomaga zbudować pozytywne skojarzenia, ale jeśli poziom stresu u psa będzie zbyt duży, to nawet najlepszy smakołyk na nic się nie zda. Aby nie osiągnąć zupełnie innego efektu, niż zamierzaliśmy i tym samym, nie sprawić, że pies zacznie obawiać się nowych bodźców, do wszystkiego należy podchodzić z głową. O ile zabranie 10 tygodniowego szczeniaka na spacer po warszawskiej starówce w niedzielne popołudnie czy na zatłoczony psi wybieg nie jest najlepszym pomysłem, to wizyta w spokojnej knajpce na szybką kawę ze szczeniakiem na rękach lub wspólny spacer ze znajomym, zrównoważonym psem będzie dobrym rozwiązaniem. Dotyk znajomych osób jest dla psa czymś zupełnie innym, niż kontakt z nieznajomym. Na zdjęciu radosne powitanie z Kokim, naszym akitowym kursantem. Warto również przećwiczyć swoją asertywność i nie pozwalać każdemu przechodniowi na tarmoszenie szczeniaka, choćby miał jak najlepsze intencje. Trudno jest sobie z tym poradzić biorąc pod uwagę to, że szczenięta wzbudzają ogromne zainteresowanie w miejscach publicznych, a i właścicielom często podoba się taka popularność. Dla bardziej wrażliwego psa takie nachalne głaskanie przez obce osoby może być bardzo nieprzyjemne i powodować niechęć do takich kontaktów w przyszłości, a dla szczeniaka-rakiety może być sygnałem, że warto podchodzić do każdej obcej osoby, bo zawsze można liczyć na uwagę i gratisowe głaskanie. O ile na widok podbiegającego szczeniaka niemal każdy przechodzień będzie piał z zachwytu, to już rozpędzony, dorosły pies, który “kocha wszystkich ludzi” i koniecznie “chce się tylko przywitać” często jest powodem do awantury. Nie można zapominać też o tym, że kilkunastotygodniowy pies to jeszcze psie dziecko, które potrzebuje sporo odpoczynku, spokoju i snu, także w ciągu dnia. Szczenięta potrzebują spokoju i co najmniej kilku godzin snu w ciągu dnia. 2. BEZWZGLĘDNE PRZESTRZEGANIE KWARANTANNY W tym miejscu pojawia się prawdziwy dylemat. Czy dbając o zdrowie psa przestrzegać zalecanej kwarantanny szczepiennej i przez kilka tygodni izolować szczeniaka w domu, czy pozwalać na kontakty ze światem zewnętrznym mając na względzie jego rozwój psychiczny? O to, dlaczego kwarantanna jest ważna i jak można pogodzić ją z socjalizacją zapytałam lekarza weterynarii, panią Annę Misiak z Animal Center: U szczeniąt szczepienia przeciwko chorobom zakaźnym wykonujemy trzykrotnie, w 3-4 tygodniowych odstępach czasowych, zaczynając najczęściej w 6 tygodniu życia. Ma to związek z występowaniem zjawiska luki immunologicznej, czyli momentu, w którym przeciwciała matczyne są na tyle niskim poziomie, że nie zakłócą rozwoju odporności poszczepiennej. Czas występowania luki immunologicznej jest różny u różnych zwierząt (nawet w tym samym miocie). Niektóre szczenięta już w wieku 6 tygodni mogą mieć obniżony poziom przeciwciał matczynych, co predysponuje je do zarażenia, u innych odporność bierna może utrzymywać się do 12. tygodnia życia. W związku z tym istnieje duże prawdopodobieństwo, że u części zwierząt szczepionych dwukrotnie przed ukończeniem 12. tygodnia życia, rozwój odporności poszczepiennej będzie zaburzony przez utrzymujący się, wysoki poziom przeciwciał matczynych. Zwykle zaleca się pierwsze spacery po dwóch tygodniach od podania drugiej dawki szczepionki (czyli około 10- 11 tygodnia życia) Jest to spowodowane tym, że czas rozwoju odporności czynnej (poszczepiennej) wynosi od 7 do 14 dni oraz tym, ze po każdym szczepieniu następuje przejściowy, krótkotrwały spadek odporności. Konieczność kwarantanny po szczepieniu powoduje niewątpliwe straty w procesie socjalizacji szczeniąt, dlatego należy wypracować kompromis pomiędzy izolowaniem zwierzęcia od źródeł zarażenia, a koniecznością socjalizacji i poznawania otoczenia. Przede wszystkim należy unikać kontaktów ze zwierzętami chorymi, a także tymi, których status szczepień jest nam nieznany. Na pierwsze spacery powinniśmy wybierać miejsca mniej uczęszczane, gdzie nasz maluch nie będzie miał wielu okazji do kontaktowania się z innymi psami. Nikogo nie zachęcamy do bagatelizowania medycznych zaleceń, ale wyobraźcie sobie kilkanaście lat życia z psem, który wskutek braków socjalizacyjnych wykazuje strach przed ruchem ulicznych lub agresję na tle lękowym przed obcymi psami, bądź ludźmi. W tym wypadku warto zachować złoty środek i umożliwić psu odpowiedni rozwój choćby poprzez udział w dobrym psim przedszkolu, na teren którego wprowadzane są wyłącznie zdrowe i zaszczepione psy. 3. BRAK JAKICHKOLWIEK OGRANICZEŃ Życie psa, szczególnie w mieście, wiąże się z wieloma ograniczeniami. Chodzenie na smyczy, mijanie na codziennych spacerach wielu znajomych i nieznajomych psów oraz ludzi, do których nie może swobodnie podejść, nieprzyjemne zabiegi pielęgnacyjne i weterynaryjne to tylko niektóre wyzwania, z którymi każdego dnia spotykają się psy. Okres szczenięctwa jest najlepszym momentem na to, aby nauczyć psa odpowiednich strategii radzenia sobie z emocjami w trudnych dla niego sytuacjach. Ten aspekt socjalizacji często jest pomijany, a moim zdaniem jest to jedna z ważniejszych umiejętności. Jeśli nie chcemy wychować psa, który wyrywa się nerwowo lub panikuje w sytuacji gdy np. jest przytrzymywany przez opiekuna, albo wyje i szczeka przeraźliwie, gdy chcemy zakończyć jego zabawę z innym psem, warto wprowadzać odpowiednie ćwiczenia już od samego początku. Tak niewiele trzeba, aby pokazać psu, że przytrzymanie łapy czy zajrzenie do ucha nie jest takie straszne, a zignorowanie przechodzącego psa i człowieka jest pożądaną przez opiekuna reakcją. Może nie jest to takie oczywiste, gdy w domu pojawia się słodka, puchata kulka, ale wprowadzenie pewnych zasad od pierwszych dni ogromnie procentuje w przyszłości. Jasne zasady od samego poczatku pomagają szczeniakom odnaleźć się w nowym otoczeniu. 4. ZBYT WIELE KONTAKTÓW Z OBCYMI PSAMI Socjalizacja z innymi psami to tylko ułamek tego, czego każdy pies powinien się nauczyć w okresie szczenięcym. Jednocześnie niemal każdy właściciel szczeniaka wie, że powinien pozwalać maluchowi na kontakty z innymi psami, aby ten mógł nauczyć się właściwej komunikacji ze swoim gatunkiem. Nie wystarczy jednak beztrosko pozwalać szczeniakowi na podbieganie do każdego napotkanego psa. Należy nauczyć się rozpoznawać jaki jest jego temperament i jakie strategie przejawia w zabawie. Jeśli jest wyjątkowo natarczywy lub przeciwnie – lękliwy, należy dość ostrożnie wybierać kompanów i wiedzieć, w którym momencie reagować (przerywać zabawę), a kiedy pozwolić psom na dalszy kontakt. Należy pamiętać, że każda interakcja z innym psem jest lekcją dla szczeniaka – jeśli młody, natrętny szczeniak nauczy się, że gonienie innych psów jest przyjemne, takie zachowanie bardzo szybko się utrwali i będzie powodować problemy w przyszłości. Co więcej, spotkania z przypadkowymi psami na smyczach nie zawsze są dla psów przyjemnym doświadczeniem i o ile jest to możliwe lepiej pozwalać psom na zabawę na większej przestrzeni i bez ograniczania ich smyczą. Więcej na temat psich zabaw możecie przeczytać w naszym tekście – Psy natrętne, psy nieśmiałe. Kontakty z innymi psami to ważny aspekt socjalizacji, ponieważ psy uczą sie komunikacji. Warto zaznaczyć, ze podchodzenie do każdego napotkanego psa nie jest dobrym pomysłem również z innego powodu. Jeśli będziemy pozwalać szczeniakowi na witanie się z każdym psem, prawdopodobnie nauczy się on, że taki kontakt jest bardzo ekscytujący i wychowamy sobie psa typu “on chce się tylko przywitać”, czyli pobudzającego się na widok wszystkich napotkanych psów. Od tego tylko krok do zachowań agresywnych powodowanych frustracją, w sytuacjach gdy w pewnym momencie nie chcemy pozwolić na podejście do innego czworonoga (klasyczny przykład psa, który szczeka na inne psy, gdy jest na smyczy). Warto zachować odpowiednią równowagę pomiędzy bezpośrednimi kontaktami z innymi psami, a nauką ignorowania ich obecności. 5. ZAPOMINANIE O ROLI OPIEKUNA We wszystkich działaniach socjalizacyjnych to właśnie opiekun odgrywa najważniejszą rolę. Podczas właściwej socjalizacji szczeniak uczy się, że “jego człowiek” jest ostoją bezpieczeństwa. Powinniśmy pokazać psu, że w każdej sytuacji, nawet tej trudnej dla psa (straszne dźwięki, natarczywe psy, nowi ludzie) potrafimy mu pomóc, budując przy tym jego zaufanie. To szczególnie ważne przy socjalizacji z innymi psami – chodzi nie tylko o to, aby nasz szczeniak chętnie bawił się z psimi kumplami, ale też o to, aby z wielką chęcią wracał do właściciela, nawet podczas zabawy. Dla mnie jako trenera jest to jedno z ważniejszych zadań do wypracowania z grupą podczas psiego przedszkola. Nauka przez zabawę to świetna podstawa do budowania zaufania u szczeniaka. 6. WPADANIE W SCHEMATY Szczeniaki bardzo różnią się od siebie, jeśli chodzi o temperament i charakter, zarówno przez uwarunkowania genetycznie, jak i środowisko, które wpłynęło na nie przez tych kilka pierwszych tygodni życia. Dlatego też według mnie nie istnieje coś takiego, jak uniwersalny program socjalizacji, który będzie się nadawał dla każdego psa. Trzeba uwzględniać to, co szczeniak od początku prezentuje swoim zachowaniem – czy jest ciekawski, czy nieśmiały, czy chętnie poznaje nowe osoby, czy łatwo uspokaja się po energicznej zabawie, czy szczekaniem i piszczeniem reaguje w trudnych sytuacjach, czy jest natrętny lub wycofany w zabawie z innymi psami. Nie mniej ważne są predyspozycje rasowe, które również mają duży wpływ na temperament psa. Przykładowo, właścicielowi pewnego siebie i chętnego do kontaktu szczeniaka labradora nie zaproponuję dodatkowej socjalizacji z ludźmi i nie będę specjalnie zachęcać psa do kontaktu z obcymi. Taki pies z dużym prawdopodobieństwem w późniejszym wieku będzie traktował obcych przyjaźnie i nie ma potrzeby dodatkowo wzmacniać takiego zachowania. Zupełnie inaczej w przypadku wycofanego szczeniaka owczarka belgijskiego wziętego z hodowli klatkowej. Jeśli taki pies ma mieszkać z rodziną w mieście, to biorąc pod uwagę predyspozycje rasowe, jak i środowiskowe, bardzo ważna będzie praca nad zmianą jego emocji oraz przyzwyczajanie psa do spokojnej reakcji na pojawienie się obcych osób. Właściwa socjalizacja szczeniaka nie jest trudna, a jej największym ograniczeniem jest czas. Wykorzystajcie go najlepiej, jak możecie. Życzę Wam, aby Wasze szczeniaki wyrosły na zrównoważone, szczęśliwe psy, takie jak sobie wymarzyliście. M.

co zrobic zeby szczeniak przespal cala noc